Exact matches only
//  Main  //  Menu

☰︎ Menu | 🔍︎ Search  //  Main  //   🖖︎ Prayers & Praxes   //   📅︎ Prayers for Civic Days on Civil Calendars   //   United States Civil Calendar   //   Lincoln's Birthday (February 12th)   //   אָ, קאפּיטאן! מײַן קאפּיטאן!‏ | O Captain! My Captain!, an elegy for President Abraham Lincoln by Walt Whitman (1865), Yiddish translation by Avrom Valt-Lyessin (1913)

אָ, קאפּיטאן! מײַן קאפּיטאן!‏ | O Captain! My Captain!, an elegy for President Abraham Lincoln by Walt Whitman (1865), Yiddish translation by Avrom Valt-Lyessin (1913)


Translation (Yiddish)Source (English)
א, קאפּיטאן! מײן קאפּיטאן! די שװערע רײזע איז צו ענד;
מיר האָבן דורכגעליטן פיל, מיר זײנען שוין גײ אונזער ציל;
די שיף קומט אָן אין האפן באלד, איך הער, דאָס פאָלק פאר שמחה שאלט,
און גלאָקן קלינגען אונז א גרוס, און ליפּן שיקן אונז א קוש;
O Captain! My Captain! our fearful trip is done;
The ship has weather’d every rack, the prize we sought is won;
The port is near, the bells I hear, the people all exulting,
While follow eyes the steady keel, the vessel grim and daring:
נאָר, אָ, מײן הארץ! מײן הארץ!
פארלאָז ניט אױפן דעק דעם אָרט,
װאו ס׳ליגט מײן קאפּיטאן,
אָ, קאלט און טױט!
But O heart! heart! heart!
O the bleeding drops of red,
Where on the deck my Captain lies,
Fallen cold and dead.
א, קאפּיטאן! מײן קאפּיטאן! דערװאך און הער דעם גלאָקן־קלאנג!
פאר דיר דער האָרן שאלט און רופט, און פאָנען פלאטערן אין לופט;
פאר דיר די קראנצן און די פּראכט, פאר דיר די הערלעכקײט און מאכט;
מיט מענטשן ברױזט דער ברעג פון גליק, עס זוכט דיך דאָרשטיק יעדער בליק;
O Captain! My Captain! rise up and hear the bells;
Rise up—for you the flag is flung—for you the bugle trills;
For you bouquets and ribbon’d wreaths—for you the shores a-crowding;
For you they call, the swaying mass, their eager faces turning;
אָ, קאפּיטאן! אָ, פאָטער ליב!
מײן אָרעם לײג איך אונטער דיר;
צי ליגסטו װירלעך דאָ,
אָ, קאלט און טױט!
Here captain! dear father!
This arm beneath your head;
It is some dream that on the deck,
You’ve fallen cold and dead.
מײן קאפּיטאן, ער ענטפערט ניט, זײן פּולס, זײן הארץ שױן שלאָגט ניט טער;
ער ליגט פאר מיר א בלאסער שטום, און זעט שױן קײנעם ניט ארום;
דאָך גליטשט די שיף זיך זיכער, לײכט, און אָט איז באלד דער ציל עררײכט;
פון לאנגן װעג, פון װיסטן װעג, די שיף פון זיג, זי קומט צום ברעג;
My Captain does not answer, his lips are pale and still;
My father does not feel my arm, he has no pulse nor will;
The ship is anchor’d safe and sound, its voyage closed and done;
From fearful trip, the victor ship, comes in with object won;
איר, ברעגן, זינגט! איר, גלאָקן, קלינגט!
איך אָבער שטײ בײם שטילן אָרט,
װאו ם׳ליגט מײן קאפּיטאן,
אָ, קאלט און טױט.
Exult, O shores, and ring, O bells!
But I, with mournful tread,
Walk the deck my captain lies,
Fallen cold and dead.

O Captain! My Captain!” is an elegy written in 1865 by Walt Whitman, a poem on the tragic death of American president Abraham Lincoln. The poem was first published in the pamphlet Sequel to Drum-Taps which assembled 18 poems regarding the American Civil War, including another Lincoln elegy, “When Lilacs Last in the Dooryard Bloom’d”. It was included in Whitman’s comprehensive collection Leaves of Grass beginning with its fourth edition published in 1867.








Comments, Corrections, and Queries