תְּחִנָה קַבָּלַת עוֺל מַלְכוּת שָׁמַיִם | Tkhine [for Women] Receiving the Yoke of the Kingdom of Heaven (1916)

By transcribing and translating this tkhine fully, we hope to underscore how prayers, like all literary creations, are creatures of context. They possess motives and express worldviews of their period. Even when they express values that may be objectionable today, we can still learn from them as artifacts of another age. And perhaps the most important thing we can learn from them is that prayers are a potent medium for conveying political and ideological beliefs that demand critique, even when or especially when, they become containers for religious identity, with the patina of “tradition,” and the aroma of nostalgia. — Aharon Varady.

The author of this tkhine intended for women to begin their morning devotional reading of prayers by first accepting patriarchal dominion. The tkhine advances the notion that women compensate for their inherent weakness and gain their honor only through the established gender roles assigned to them. The placement of this tkhine at the beginning of the Shas Tkhine Rav Peninim, a popular collection of women’s tkhines published in 1916 (during the ascent of women’s suffrage in the U.S.), suggests that it was written as a prescriptive polemic to influence pious Jewish women to reject advancing feminist ideas.

Re-titled “Tkhine for Morning Prayer,” Rivka Zakutinsky abridges her translation of this tkhine for a contemporary reader.[1]Techinas: A Voice from the Heart, “As Only A Woman Can Pray” (New York: Aura Press, 1992, p.329-331)

Master of all the worlds, King of kings, Lord of the Universe! In Your hand lies the spirit of all beings, and You are the source of all life. The entire earth is filled with Your glory, the whole world proclaims Your glory. No human mind can comprehend Your greatness and Your works — the sun, the moon, and all the stars, each star being a world of its own; the seas and mountains, with their various creatures; all the trees and the flowers; the rivers and their various fish; all the hills, the grass and the herbs; the valleys, all the deserts with their various animals, from each worm under the earth and each shoot of grass to every kind of tree. All praise Your dear Name each day and demonstrate Your great glory for the entire World, You have created man, in Your infinite wisdom, from the earth, as it states, “You created man out of the dust of the earth,” and You breathed into his nostrils a living, breathing soul so that he should be above all other creatures. And in all his actions You have given him dominion, that he find his true purpose: to ponder the rest of the world’s creatures – and to know that everywhere is permeated with Your Godliness.

For the sake of brevity and clarity it was decided to translate this Techina up until this point, as the main idea is expressed throughout the original text repeatedly for emphasis.

By removing the gender dialectic and the emphasis on women’s submission, Zakutinsky makes this tkhine less objectionable. Her expressed reason for abridging the translation, however, seems to obfuscate this motive.

Below is a faithful transcription of the entire תְּחִנָה קַבָּלַת עוֺל מַלְכוּת שָׁמַיִם (“Tkhine for Receiving the Yoke of the Kingdom of Heaven”) which first appeared in ש״ס תחנה רב פנינים (Shas Tkhine Rav Pninim), a collection of tkhines published by the Hebrew Book Company, 1916. Translation by Dr. Raphael Finkel.


Source (Yiddish) Translation (English)

די תְּחִנָה זאָל יעדע פרוי זאָגן יעדן צופרי. עס איז מלוּקָט פון די הײליגע תַּנָאִים וַאֲמוֺרָאִים און אויך פון די גרעסטע גְאוֺנִים זי״ע׃
Every woman should recite this tkhine every morning. It is taken from the holy Tannaim and Amoraim, and also from the Geonim, may their merit assist us:

רִבּוֺן כָּל הָעוֺלָמִים, דער הער פון אלע װעלטן, קעניג איבער אלע קעניגן, װאָס אין דײן האנט איז דאָס נֶפֶשׁ פון אלע באשעפענישן, די גאנצע װעלט איז פול מיט דײן כָּבוֺד, עס איז נישט מעגליך פאר׳ן מענטשליכער פארשטאנד צו פארשטײן דײן גַדְלוּת מיט דײנע מַעֲשִׂים. אלע הימלען, די זון, די לְבָנָה מיט אלע שטערן װאס יעדע שטערן איז פאר זיך א באזונדערע װעלט, אויך די אלע יַמִים מיט זײער פארשידענע באשעפענישן, אלע טײכן מיט די אלע ערלײ פיש, אלע בערג און טאָלן, אלע מִדְבָּרִיוּת מיט די פארשידענע חַיוֺת, יעדע קלײנע װערמל אויף דער ערד און אונטער דער ערד, אויך אלע מִינֵי גראָזן און בײמער, טוען דיר יעדן טאָג לויבן און טוען אויפװײזן דײן גרויס כָּבוֺד פאר די גאנצע װעלט. דו האָסט דעם מענטש באשאפן פון ערד אזוי װי די תּוֺרָה זאָגט ״עָפָר מִן הָאֲדָמָה״, און דו האָסט אין אים ארײנגעטאָן א נִשְׁמַת רוּחַ חַיִים, דאָס ער זאָל זײן אויסדערװעלט איבער אלע באשעפענישן און ער זאל הערשן איבער זײ,
Master of all worlds, King of all kings, in whose hand is the soul of all creatures! The whole world is full of your glory. It is impossible for human understanding to grasp your greatness and your deeds. All the heavens, the sun, the moon and all the stars (each star itself a separate world), and also all the seas with their various creatures, all the rivers with all kinds of fish, all the hills and dales, all the wastelands with various wild beasts, each small worm on the earth and beneath the surface, all sorts of grasses and trees: All praise you every day and demonstrate your great glory for the whole world to see. You created humankind out of earth, as the Torah says, “dust from the earth,”[2]Genesis 2:7 and You have placed in us a soul of living spirit, in order to be selected above all creatures and should rule them.

און זײן ריכטיגן תַּכְלִית זאָל ער טרעפן דורך דעם װאָס ער װעט מיט אלע מַעֲשִׂים װאָס ער װעט טוען דערקלערן אז דײן געטליכקײט איז פול איבעראָל, אזוי װי דָוִד הַמֶלֶךְ זאָגט אין תְּהִלִים ״שִּׁוִיתִי ה׳ לְנֶגְדִי תָמִיד״, איך האָב גאָט כַּבְיָכוֺל שטענדיג פאר מיר. דער פְּשַּׁט איז, אין אלע דײנע מַעֲשִׂים זעה איך דײן געטליכקײט פאר מיר און איך שטעל מיר פאָר אין געדאנק גלײך װי דער אויבערשטער שטײט נעבן מיר און זעט אלע מײנע מַעֲשִׂים, דאָס איז דער ערשטער כְּלַל פון אונזער תּוֺרָה, דאָס דער איד דארף שטענדיג געדענקן און האָבן אין זינען דעם בּוֺרֵא עוֺלָם, דען װען א איד גײט אַרוּם מיט אלע זײנע מַעֲשִׂים, דאָס זײן גאנץ לעבן מיט זײן גאנצע פירונג אויף דער װעלט, סײ מיט פרומקײט און סײ מיט מענטשליכקײט און עהרליכקײט זאָל זײן אויסגעהאלטן על פִּי תּורָתֵינוּ הַקְדוֺשָה, װאָס איז שַׁיָיךְ צו השׁי״ת און עַל פִּי דֶרֶךְ אֶרֶץ, װאָס איז שַׁיָיךְ צו די מענטשן.
May we attain our proper goal by declaring by all our deeds that your Godliness rules over all, just as King David declares in Psalms, “I have placed HASHEM before me always.”[3]Psalms 16:8 The simple meaning is that in all Your deeds I see your Godliness in front of me, and imagine that the Transcendent One stands next to me and sees all my deeds. That is the first principle our our Torah, that a Jew should always contemplate and have the Creator of the World in mind. Then when the Jew goes about with his deeds, he should conduct his entire life and bearing in the world with piety, humanity, and honesty, according to our holy Torah (in connection with the Holy one of Blessing), and according to proper behavior (in connection to people).

מען זאָל זיך נישט פירן אויף דער װעלט װי א בְּהֵמָה, מיט נארישע געדאנקן, נאָר יעדע זאַךְ זאָל זײן מיט דַעַת, מיט איבערקלערונג. בִּפְרַט מיר שװאכע פרויען דארפן מיר זײן געװאָרנט נישט צו שׁװאַךְ מאכן אונזער דַעַת, װײל אויף אונז פרויען ליגט די הײליגע ארבעט פון דער בַּיִת, דאָס װירטשאפט פון שטוב, מיט די קינדער ערציאונג. מיר װערן גערופן עֲקֶרֶת הַבַּיִת, דארפן מיר זײן אויף יעדן טריט אויסגערעכנט, יעדע זאַךְ דארף װערן געטאָן מיט חָכְמָה, נאָר אזוי װי רֵאשִׁית חָכְמָה איז יִרְאַת ה׳, מען זאל זיך פאָרכטן פאר השי״ת,
One should not behave in this world like an animal with foolish thoughts, but everyone should behave with knowledge, with considered action. Especially we weak women should be careful not to weaken our thoughts, because upon us women rests the holy work of the house, the economy of the house, and raising the children. We are called the foundation of the house, so we should be thoughtful at every step. Everything should be done with wisdom and since the foundation of wisdom is the fear of HASHEM, we should be in awe of the Holy One of Blessing.

נעם איך אויף מיר דעם עוֺל מַלְכוּת שָׁמַיִם און איך זאָג דעם הייליגן פָּסוּק ״שִּׁוִיתִי ה׳ לְנֶגְדִי תָמִיד״, דער אויבערשטער זאָל שטארקן מײן כח, ער זאָל מיר געבן פארשטאנד, אז איך זאָל קענען פירן מײן שטוב און ערציען מײנע קינדער צו גאָטספאָרבטיגקײט און צו פרײנדליכע מענשליכקײט, דאָס עס זאָל זײן נִמְצָא חֵן וְשֵׂכֶל טוֺב בְּעֵינֵי אֱלֺהִים וְאָדָם, װעלכע איז דער רעכטע תַּכְלִית הַבְּרִיאָה פון יעדע אִשָּׁה, דאָס דורך דעם זכוּת זאָל איך זוֺכֶה זײן צו האָבן בײדע װעלטן, נַחַת און עַשִׁירוּת, געזונט און קראפט, מיט גוטע קינדער אויף דער װעלט און איך זאָל נישט דארפן חָלִילָה מוֺרָא האָבן פאר דעם עוֺנֶשׁ פון יענער װעלט, איך זאָל שטענדיג נוֺשֵׂא חֵן זײן און האָבן א ליכטיג מַזָל און איך זאָל מיך עלטערן מיט מײן מאן צוזאמען, אַמֵן׃
I therefore take upon myself the yoke of the kingdom of heaven and I recite the holy verse, “I have placed HASHEM before me always”, so that the Transcendent One might strengthen my force, give me understanding, so that I might be able to conduct my household and raise my children in awe of God and in friendship with people, to find favor and wisdom in the eyes of God and man. That is the true purpose of creation of every woman. Through its merit may I be worthy to achieve both worlds, comfort and wealth, health and strength, good children in this world, and no fear, heaven forbid, of punishment in the next world, that I might always find favor and have bright luck to grow old along with my husband, Amen.

Transcription Source

Notes   [ + ]

  1. Techinas: A Voice from the Heart, “As Only A Woman Can Pray” (New York: Aura Press, 1992, p.329-331)
  2. Genesis 2:7
  3. Psalms 16:8

Comments, Corrections, and Queries


בסיעתא דארעא