אֵל רַחוּם עוֹשֶׂה גְדוֹלוֹת עַד אֵין חֵקֶר נִסִּים וְנִפְלָאוֹת עַד אֵין מִסְפָּר, דערבּאדעמדיגער פאָטער, דער װאָס טוּט גרױסקײַט גאָר נִיט צוּ דערקלערן, נִסִּים אוּן װאוּנדער אָן א צאָל, מיר קוּמען יעצט בּענטשן אוּן הײליגן דעם חוֹדֶשׁ נִיסָן, װאָס אין דעם חוֹדֶשׁ האָסטוּ אוּנז, ליבּער גאָט, פיל נִסִּים געטאָן אוּן גרױסע װאוּנדער. בּענטש אױף אוּנז דעם חוֹדֶשׁ נִיסָן, מיר זאָלן זוֹכֶה זײַן ערלײזט צוּ װערן פוּן אלע דריקוּנג אזױ װי דוּ האָסט ערלײזט דײַן פאָלק יִשְׂרָאֵל פוּן מִצְרַיִם, אוּן האָסט זײ דעם יַם געשפּאָלטן, אוּן די אידן האָבּן פאר דיר שִׁירָה געזאָגט. אזױ אױך רִבּוֹנוֹ שֶׁל עוֹלָם זאָלסטוּ אוּנז אױסלײזן, מיר זאָלן זאָגן שִׁירָה פאר דיר אױף די נִסִּים וְנִפְלָאוֹת װאָס דוּ װעסט מיט אוּנז טאָן, אוּן מיר װעלן זאָגן צוּ דיר א נײַעם שִׁיר הַלְלוּיָה.

פְּקַח עֵינֶיךָ וּרְאֵה, עפן דײַנע אױגן ליבּער גאָט, אוּן זע די מיה פוּן דײַן טײַערע פאָלק, װיפל מיה זײ האָבּן צוּ דערהאלטן דײַן מִצְוֺת װאָס דוּ האָסט זײ געבּאָטן צוּ טאָן אין דעם חוֹדֶשׁ נִיסָן, אױסראָמען דער חָמֵץ פוּן זײער שטוּבּ, אוּן עסן מַצּוֹת אלע זיבּן טעג פוּן פֶּסַח, װי גרױס אוּן שװער עס קוּמט זײ אָן, מַחֲמַת די אײנגעניש פוּן זײער פַּרְנָסָה, אָבּער זײ האלטן דײַן באפעל אוּן היטן דײַנע מִצְוֺת. דרוּם ליבּער גאָט שיק א שֶׁפַע וּבְרָכָה צוּ אלע אידן, אוּן זאָלסט אוּנז היטן מיט דײַן הײליקײַט, אז מיר זאָלן חָלִילָה ניט נִכְשָׁל װערן אין אִיסּוּר חָמֵץ אין פֶּסַח, אוּן עס זאָל אוּנז דער הײליגער יוֹם טוֹב פֶּסַח גרינג אָנקוּמען, אוּן מיר זאָלן חָלִילָה ניט דארפן אָנקוּמען צוּ מַתְּנַת בָּשָׂר וָדָם. אוּן העלף אוּנז מיר זאָלן קענען אוּן װעלן שטיצן די געפאלענע בַּעַלֵי בָּתִים זײ זאָלן אױך האָבּן מיט װאָס דעם הײליגן יוֹם טוֹב צוּ מאכן, זײ זאָלן אױך ניט פארשעמט ווערן, אָמֵן.

רִבּוֹנוֹ שֶׁל עוֹלָם, װען מיר טוּען יעצט בּענטשן דעם חוֹדֶשׁ נִיסָן װאָס אין אים האלטן מיר דעם יוֹם טוֹב, װאָס ער װערט אנגערוּפן ״פֶּסַח״, װײַל גאָט האָט איבּערגעהיפּט די הײַזער פוּן יִשְׂרָאֵל װען ער איז איבּערגעגאנגען אין לאנד מִצְרַיִם צוּ טױטן זײערע בְּכוֹרִים, אוּן אידן האָבּן גאשמירט די מְזוּזוֹת פוּן די טירן מיט דעם בּלוּט פוּן דעם קָרְבָּן פֶּסַח, האָט דער מַשְׁחִית קײן שְׁלִיטָה נִיט געהאט ארײַנצוּגײן אין שטוּבּ פוּן א אידן. אזױ זאָלסטוּ אָנשרײַען אין אלע מַשְׁחִיתִים, אז זײ זאָלן ניט קוּמען צוּ די טירן פוּן אוּנזערע הײַזער בּײז צוּ טאָן אוּנז אידן אוּן אוּנזערע קינדער אוּן קינדס קינדער, אוּן אוּנזער גאנצע הױז געזינד, זאָלסטוּ מַצִּיל זײַן פוּן אלע בּײזן, אוּן זאָלסט אוּנז דערלײזן הײַנטיגן חוֹדֶשׁ, אזױ װי דוּ האָסט אוּנז צוגעזאָגט ״הֵן גָאַלְתִּי אֶתְכֶם [אַחֲרִית כְּרֵאשִׁית לִהְיוֹת לָכֶם לֵאלֹהִים]״, איך װעל אײַך דערלײזן דעם לעצטן מאָל, אזױ װי דעם ערשטן מאָל, בִּמְהֵרָה בְּיָמֵינוּ אָמֵן.