אֵל רַחוּם וְחַנוּן עֶזְרָה בְצָרוֹת נִמְצָא מְאֹד, גאָט דערבּארמיגער אוּן לײַטזעליגער, דער װאָס אין לײַד װערסטוּ צוּ א הילף געפונען, מיר קומען יעצט בענטשן אוּן הײליגן דעם חוֹדֶשׁ אֲדָר, װאָס דוּ האָסט אין אים געטאָן װאונדער צוּ דײַן הײליגע פאָלק דוּרך מָרְדְּכַי הַיְהוּדִי אוּן אֶסְתֵּר הַמַּלְכָּה, װען הָמָן הָרָשָׁע איז אױפגעשטאנען צוּ פארטיליגן, הרג׳ענען אוּן מאכן פארלירן דײַן פאָלק יִשְׂרָאֵל זֶרַע אַבְרָהָם פוּן גרױס בּיז קלײן. אוּן דוּ מיט דײַן גרױס דערבּארעמקײַט, האָסטוּ זײ געטאָן נאָר איבּערשרעקן אָבּער ניט שטראָפן, װאָס דוּ האָסט גע׳חַתְמ׳עט די גְזֵירָה מיט א חֲתִימָה פוּן לײַם, אוּן װען די אידן האָבּן פאר דיר תְּשׁוּבָה געטאָן, האָסטוּ זײ געשטעלט מוֹשִׁיעִים וּמַצִּילִים פוּן דער צָרָה, מָרְדְּכַי הַיְהוּדִי וְאֶסְתֵּר הַמַּלְכָּה, װאָס זײ האָבּן די גְזֵירָה מְבַטֵל געװען, אוּן הָמָן הָרָשָׁע מיט זײַנע קינדער זײַנען אױף דער תְּלִיָּה געהאָנגען געװאָרן. אזױ אױך רִבוֹנוֹ שֶׁל עוֹלָם, הער צוּ אוּנזער געבּעט פוּן זײער זְכוּת וועגן, אוּן בענטש אױף אוּנז דעם חוֹדֶשׁ צוּ גוּטן, אוּן גיבּ אין דעם הארץ פוּן דעם מוֹשֵׁל יר״ה מיט זײַנע שָׂרִים אז זײ זאָלן מיט אוּנז טאָן חֶסֶד דוּרך דײַן דערבּארעמקײַט אלע צײַט אוּן הָמָן׳ס תַּלְמִידִים זאָלן האָבּן הָמָן׳ס מַפָּלָה, אָמֵן.

מֶלֶךְ בַּמִשְׁפָּט יַעֲמִיד אָרֶץ אֲשֶׁר לֹא יִשָּׂא פָנִים וְלֹא יִקַּח שֹׁחַד, קעניג װעלכער האָט מיט רעכט געשטעלט די װעלט, ער איז ניט נוֹשֵׂא פָּנִים קײנעם, אוּן נעמט ניט קײן שׁוֹחַד, אוּן איז מְדַקְדֵק מיט זײַנע צַדִּיקִים אױף א האָר. מיר קוּמען יעצט דעם חוֹדֶשׁ אֲדָר בּענטשן אוּן הײליגן, װאָס אין דעם חוֹדֶשׁ איז מֹשֶׁה רַבֵּינוּ ע״ה געשטאָרבּן פאר דעם װאָס ער האָט דעם שטײן געשלאָגן עס זאָל װאסער געבּן. ער האָט בּאדארפט נאָר רעדן צוּם שטײן, אזױ װי דוּ האָסט אים געבּאָטן, בִּכְדֵי אידן זאָלן פוּן דעם נעמען א לערנוּנג, מַה דאָך אױף א שטײן האָט געװירקט רײד ער זאָל טאָן דעם רָצוֹן הַבּוֹרֵא, א פְּשִׁיטָא אז אױף א מענטשן דאךף געװיס װירקן דִבְרֵי מוּסָר וְתוֹכָחָה, אֲפִילוּ װען זײַן הארץ איז הארט װי א שטײן, ניט מ׳זאָל אים דארפן שלאָגן מיט א שטעקן, דאָס הײסט ברײנגן אױף אים יִסוּרִים, נאָכהער װעט ער ערשט טאָן תְּשׁוּבָה. דרוּם טוּט אוּנז א גרױס פארכט אוּן ציטערניש אָננעמען, װען מיר טוּען זיך דאָס בּאטראכטן אין אוּנזער הארץ, װאָס פאר עֲוֺנוֹת אוּן חַטָּאִים אוּן פְּשָׁעִים מיר האָבּן געטאָן. מַה דאָך דוּ האָסט מֹשֶׁה רַבֵּינוּ ע״ה ניט נוֹשֵׂא פָּנִים געװען, איז דאָך שױן געװיס לְגַבֵּי אוּנז, װאָס מיר זײַנען פוּל מיט זינד. אױ לָנוּ כִּי נוֹאַלְנוּ, װײ איז אוּנז, אז מיר זײַנען פארנארישט געװאָרן.

קוּם, שטײ אױף מֹשֶׁה רַבֵּינוּ, אוּן עפן אױף די טױערן פוּן הימל ארײַנצוּלאָזן אוּנזערע תְּפִלּוֹת וּבַקָּשׁוֹת װאָס מיר טוּען יעצט בּעטן, אוּן זע דײַנע שאָף (בְּנֵי יִשְׂרָאֵל) װאָס דוּ האָסט זײ געפּאשעט אין דער מִדְבָּר, אוּן האָסט פוּן זײ פיל צַעַר געליטן. זײ שטײען יעצט מיט א בּיטערע הארץ אוּן א צוּבּראָכענע געמיט, אוּן פאָדערן פוּן דיר אז דוּ זאָלסט פוּן זײערט װעגן בּעטן די מֶלֶךְ מַלְכֵי הַמְּלָכִים הקבּ״ה, אז ער זאָל אוּנז בּענטשן דעם חוֹדֶשׁ אֲדָר צוּ אלעם גוּטן, אוּן עס זאָל אוּנז עפענען די טױערן פוּן רַחֲמִים אוּן די טױערן פוּן חֵן, אוּן די טױערן פוּן לעבּן אוּן פוּן געזוּנט אוּן פוּן פַּרְנָסָה אוּן הַצְלָחָה, אזױ װי אין פָּסוּק שטײט יִפְתַּח יְיָ לְךָ אֶת אוֹצָרוֹ הַטּוֹב, גאָט װעט דיר עפענען זײַן גוּטן אוֹצָר. דאָס אלעס זאָל גאָט טאָן װעגן דײַן זְכוּת, אז דוּ בּיסט א שליח געװען ארױספירן אוּנז פוּן מִצְרַיִם אוּן דערנענטערט אוּנז צוּ דעם בּארג סִינַי, אוּן געגעבּן אוּנז די הײליגע תּוֹרָה לערנען אוּן די הײליגע מִצְוֺת, אוּן האָסט געהאט פוּן אוּנז פיל מיה אוּן טִרְחָה. װען די אידן האָבּן געזינדיגט האָסטוּ פאר זײ גאָט געבּעטן, אזױ שטיי אױף יעצט אוּן בּעט פאר כְּלַל יִשְׂרָאֵל, אז דער חוֹדֶשׁ אֲדָר, װאָס מיר טוּען יעצט בּענטשן, זאָל געבּענטשט װערן פוּן גאָט בּ״ה, אוּן אזױ װי צוּליבּ דײַן זְכוּת האָט השי״ת געמאכט רעגענען דעם מָן פוּן הימל, אזױ זאָל ער יעצט אױף אוּנז רעגענען שֶׁפָע בְּרָכָה אוּן הַצְלָחָה אין אלע אונזערע װערק, אז מיר זאָלן חָלִילָה צוּ קײן פרעמדן טיש ניט דארפן אָנקומען, אוּן עס זאָל פוּל װערן אונזערע אוֹצְרוֹת מיט זאטקײַט, אוּן אױךְ אינזערע הענט זאָלן פוּל װערן מיט גאָט׳ס בְּרָכָה, אָמֵן.