אֱלֹהִים בְּרֹב רַחֲמֶיךָ הוֹשִׁיעֵנוּ מִצָּרוֹתֵינוּ, ליבּער גאָט מיט דײַן גרױס רַחֲמָנוּת העלף אונז פון אונזערע צָרוֹת, ווען מיר קומען פאר דיר יעצט דעם חוֹדֶשׁ טֵבֵת הײליגן און בענטשן, װאָס אין דעם חוֹדֶשׁ איז אַבְרָהָם אָבִינוּ געשטאָרבּן, דרום רִבּוֹנוֹ שֶׁל עוֹלָם געדענק אונז זײַן זְכוּת, װאָס ער האָט זיך געלאָזט אין קאלך אױװן װארפן פון וועגן דײַן ליבּן נאָמען, װען נִמְרוֹד הָרָשָׁע איז אױפגעשטאנען אױף אים, אזוי האָסטו געשיקט דײַן הילף עס זאָל קילן דאָס פײַער פון דעם קאלך אױװן, און אַבְרָהָם זאָל נִיצּוֹל װערן (ניט קײן מלאך איז געשיקט געװארן צו העלפן אים נאר הַשֵׁם יִתְבָּרֵךְ אלײן, װי אין מדרש שטײט),

אזוי רִבּוֹנוֹ שֶׁל עוֹלָם זאָלסטו בּאהיטן אונז אלע חֲדָשִׁים פון א גאנץ יאָר, פון שְׂרֵיפוֹת און מַגֵּיפוֹת און הֶזֵּיקוֹת, אז עס זאָל ניט שׁוֹלֵט זײַן אין קײן שטובּ מֵאֲחֵינוּ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל קײן פײַער און קײן שׁוּם שרעק, נאָר עס זאָל לײַכטן אונזער מַזָּל אזױ װי דער מאָרגן שטערן אין הימל, און װי די זון אין מיטן טאָג, אז קײן שׂוֹנֵא זאָל איבּער אונז ניט דערפרײט װערן.

אֵל פּוֹדֶה מִכׇּל צָרָה, גאָט װאָס ערלײזט זײַן פאָלק יִשְׂרָאֵל פון אלע לײַד, ווען מיר קומען פאר דיר יעצט דעם חוֹדֶשׁ טֵבֵת בּענטשן, װאָס אין דעם חוֹדֶשׁ זײַנען אונז פיל אומגליקן געשען, אײנס איז אז דעם נײַנטן טאָג זײַנען געשטאָרבּן עֶזְרָא הַסּוֹפֵר און נְחֶמְיָה בֶּן חֲכַלְיָה, װאָס זײ האָבּן דעם צװײטן בֵּית הַמִקְדָשׁ געבּױט, און האָבּן די אידן פון גָלוּת בָּבֶל ארויסגענומען. יעצט דערמאָן אונז רִבּוֹנוֹ שֶׁל עוֹלָם זײער זְכוּת און דערבּארעם זיך איבּער אונז, שיק אונז דעם גוֹאֵל צֶדֶק בִּמְהֵרָה בְיָמֵינו אָמֵן.

דער צװײטער אומגליק האָט אונז אין דעם חוֹדֶשׁ געשען, אז דעם צענטן טאָג אין חוֹדֶשׁ האָט נְבוּכַדְנֶאצַר מֶלֶךְ בָּבֶל בּאלאגערט מיט זײַנע חַייָלוֹת אױף אונזער קרױן שטאָט יְרוּשָׁלַיִם, װײ איז אונז, װײ איז צו אונזערע יארן, אז עס איז צוגענומען געװאָרן די קרױן פון אונזער קאָפּ, איז דרום טוּען מיר אלע יאָר אין דעם טאָג א תַּעֲנִית פאסטן, בִּכְדֵי הַשֵׁם יִתְבָּרֵךְ זאָל זיך אױף אונז דערבּארעמען און אומקערן אונז צו אונזער לאנד.

װידער א גרױסער אומגליק, װאָס דעם פערצנטן טאָג אין חוֹדֶשׁ האָט מען אין שְׁפַּאנְיָא אָנגעטאָן גרױסע יִסוּרִים און נאָכהער פארבּרענט נײַן הונדרעט פופציג אידן. רִבּוֹנוֹ שֶׁל עוֹלָם, הֲלָעַד יֶעְשַׁן אָפֶּךָ? צי בּיז אײבּיג װעט דען דײַן גרױס צאָרן אױף אונז בּרענען? ערװעק שױן דײַן דערבּארעמקײַט וּפְדֵה אֱלֹהִים אֶת יִשְׂרָאֵל מִכׇּל צָרוֹתָיו, ערלײז גאָט דײַן פאָלק יִשְׂרָאֵל פון אלע זײערע צָרוֹת, און אױך מײַן מאן און מײַנע קינדער צוּוישן זײ. און אזוי װי דו האָסט ארױפגעגאָסן גרױס חֵן אױף אֶסְתֵּר הַמַלְכָּה בְּעֵת זי איז גענומען געװאָרן אין דעם חוֹדֶשׁ צום קעניג אֲחַשְׁוֵרוֹשׁ, אזוי זאָלסטו אױף אונז געבּן דײַן חֵן וְחֶסֶד, און אונזער מַזָּל זאָל אויפגעריכט װערן, צו אלעם גוטן. אָמֵן וְאָמֵן, כֵּן יְהִי רָצון.